donderdag 3 december 2009

Standpunt

Hier worstel ik nog steeds mee. Vanmiddag foto's gemaakt op de akademie. En ik vraag mij nog altijd af of ik nu wel met standpunt bezig ben geweest. Ik bedoel dat houdt veel meer in dat alleen wat hoger, of lager, of wat dichterbij of verderweg te gaan staan. Vaak vind ik dat bij een onderwerp er maar 1 standpunt goed werkt. Ik kan dan wel vanaf allerlei standpunten foto's gaan nemen, om te 'experimeteren', maar dat worden dan echt afgrijselijke foto's.

Afgelopen zaterdag bij film het volgende geleerd. Even herhalen voor t verschil tussen kader en standpunt. Met kader was ik namelijk al met standpunt bezig en met de opdracht standpunt, heb ik volgens mij vooral naar het kader gekeken..

Kader:

Je plaatst je onderwerp in een kader. Daarmee bepaal je hoe belangrijk je onderwerp is, door verderweg, of juist dichterbij te gaan staan. Relatie tussen onderwerp en achtergrond.

Standpunt:

Wat vind je vervolgens van je onderwerp?? Welk standpunt neem je als kijker/ maker in?

Bij film vorige week dachten Ben en ik eens om voor de verassing eens een ander standpunt in te nemen dan je normaal zou doen. Een vrouw op de akademie was met steen glasplaten kapot aan het gooien. Een hels kabaal en ook mooi om te zien. In plaats van dat we het standpunt vanuit de vrouw in wilden nemen, zoals wel vaker al siemand ergens mee bezig is. Wilde ik nu het standpunt vanuit het glas innemen. En dan specifieker: kijken of we de dreiging vanuit het glas (dat kapot ging) voelbaar te maken. Leuk experiment, maar dat werkte totaal niet. Achteraf gezien was het toch veel interessanter geweest om de expressie van de vrouw vast te leggen vlak voor, terwijl en na dat ze het glas stukgooit. Misschien is ze er zaterdag weer..

Maar ik denk dat het niet zo gek is dat het thema 'standpunt' zo lastig is. Als filmmaker moet je je ook telkens weer goed weten te onderbouwen wat je visie als maker is. Welke stempel druk jij er op? niet altijd even makkelijk om dat helder te krijgen en te maken. Maar wel essentieel, zonder standpunt, visie of maker, zal iets nooit een documentaire worden, maar blijft het registrerend, een doodgewone reportage.